Κωνσταντίνου Στεφάνου – ΕΝΑ «ΑΣΤΡΟ-ΚΥΜΑ» ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΚΤΟΞΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ!

Για πολλούς και σημαντικούς λόγους, το 2020 ήταν μια εξαιρετική χρονιά. Ακόμη περισσότερο δε από αστρολογικής άποψης. Καθ’ όλη  τη διάρκεια της χρονιάς μια σειρά από ασυνήθιστα αστρολογικά γεγονότα εκδηλώνονταν το ένα πίσω από το άλλο. Κάθε ένα από αυτά τα φαινόμενα θα αρκούσε για να κάνει το 2020 μια ξεχωριστή χρονιά. Συγκεντρωμένα όμως όλα μαζί σηματοδοτούν κάτι πολύ περισσότερο.  από μια ξεχωριστή χρονιά. Η «κοσμική τους ισχύς» ήταν τέτοια που μπορεί και να σηματοδοτούν την απαρχή μιας καινούργιας εποχής για την ανθρωπότητα!

Αναμφίβολα, ο μεγάλος πρωταγωνιστής του 2020 υπήρξε η λεγόμενη «Αιγοκερίστικη Κορύφωση» (με δευτεραγωνιστή τη μεγάλη σύνοδο «Μετάλλαξης» των Δία -Κρόνου στον Υδροχόο). Η προσωπική μου εντύπωση είναι ότι πολλοί αστρολόγοι δεν έχουν κατανοήσει πλήρως τη φύση και τη σημασία αυτής της «Αιγοκερίστικης Κορύφωσης». Βλέπετε, πρόκειται για ένα τριπλού χαρακτήρα φαινόμενο, που αποτελείται από τρία ξεχωριστά δευτερεύοντα συμβάντα:

 

  1. Οι πλανήτες Δίας, Κρόνος και Πλούτωνας διέρχονται ταυτόχρονα από το ζώδιο του Αιγόκερου
  2. Ο πλανήτης Κρόνος σχηματίζει «μοιρικώς» σύνοδο με τον Πλούτωνα (μια «τριπλή» σύνοδο, συγκεκριμένα)
  3. Ο πλανήτης Δίας σχηματίζει μια σύνοδος με τον Κρόνο και τον Πλούτωνα

 

Τα παραπάνω «επί μέρους γεγονότα» λειτούργησαν σε συνέργεια και δημιούργησαν τελικά το μέγα – φαινόμενο της «Αιγοκερίστικης Κορύφωσης» που βιώσαμε στο 2020. Ένα φαινόμενο που είναι εξαιρετικά σπάνιο. Έκανα μια σχετική έρευνα τα τελευταία επτά χιλιάδες χρόνια (από το 5000 μ.Χ. έως σήμερα) και ένα πλήρες φαινόμενο «Αιγοκερίστικης Κορύφωσης» (που να περιλαμβάνει και τα τρία παραπάνω «υπο-γεγονότα») συνέβη σε μόλις τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους! Το 3601 π.Χ., το 1894 π.Χ. και το 2020 μ.Χ.! Επομένως, το συγκεκριμένο μεγα-φαινόμενο συμβαίνει μία φορά κάθε δύο χιλιετίες και κάτι! Ίσως αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε τώρα το μέγεθος του.

Τα αστρολογικά γεγονότα δεν «συμβαίνουν» και μετά εξαφανίζονται δια παντός. Με κάποιο τρόπο αφήνουν το αποτύπωμά τους στο «χωροχρονικό συνεχές». Γι’ αυτό και πρέπει να εξετάζουμε τα αστρολογικά γεγονότα «ολιστικά», σε σχέση με τα παρελθόντα εκείνα, χωρίς να τα περιορίζουμε αυτά χρονικά. Πολλοί αστρολόγοι ακολουθούν αυτή τη μέθοδο και λαμβάνουν υπόψη τους και τις σημαντικές εκλείψεις, τους σημαντικούς πλανητικούς σχηματισμούς κλπ. που έλαβαν χώρα πριν από την περίοδο που εξετάζουν.

Ο χρόνος μπορεί να είναι τίποτα άλλο από μια ψευδαίσθηση. Και παρόλο που ζούμε στο παρόν, μπορεί να είμαστε εγγενώς συνδεδεμένοι με κάποια παρελθόντα γεγονότα. Πολύ περισσότερο δε αν αυτά τα γεγονότα δημιουργούν ισχυρούς «ιδιοσυντονισμούς» με τα αστρολογικά γεγονότα των ημερών μας. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις μεγάλες συνόδους που έγιναν στον Αιγόκερο το 3601 π.Χ. και το 1894 π.Χ. Και οι δύο αυτές υπερ-σύνοδοι ιδιοσυντονίζονται ηχηρά με την «Αιγοκερίστικη Κορύφωση» του 2020!

Διερευνώντας αστρολογικά τα τελευταία 7000 χρόνια, η πρώτη μεγάλη «Αιγοκερίστικη» υπερ-σύνοδος έγινε στο μακρινό 3601 π.Χ. Αυτή ήταν μια εξαιρετικά σημαντική εποχή για την ανθρωπότητα. Οι πρώτες πόλεις (με τη μορφή που τις γνωρίζουμε σήμερα) αναπτύχθηκαν τότε. Ξεκίνησε η επονομαζόμενη «Εποχή του Χαλκού», που άλλαξε ριζικά την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, γεμίζοντας την με χάλκινα σκεύη. Επιπλέον, η γραφή και ο τροχός εφευρέθηκαν τότε! Εάν αυτή δεν είναι μια καθοριστική για τον ανθρώπινο πολιτισμό περίοδος τότε ποια είναι; Και αυτή η μοναδική περίοδος φαίνεται να πυροδοτήθηκε από την «Αιγοκερίστικη Κορύφωση» του 3601 π.Χ.!

 (ο χάρτης υπολογίστηκε με το αστρολογικό πρόγραμμα “Solar Fire”)

Ένα άλλο σημαντικό ορόσημο στην ανθρώπινη ιστορία συνέβη το 1894 π.Χ., με την «τριπλή» σύνοδο Κρόνου – Πλούτωνα στον Αιγόκερο – και με τον Δία να κινείται πολύ κοντά. Αυτή ήταν η δεύτερη κατά χρονολογική σειρά Αιγοκερίστικη υπερ-σύνοδος τα τελευταία 7000 χρόνια! Κατά κάποιο τρόπο πυροδότησε την άνοδο της Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας (τα περισσότερα βιβλία ιστορίας τοποθετούν την αρχή της Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας ακριβώς στη διετία 1895-94 π.Χ.). Σίγουρα άλλες αυτοκρατορίες είχαν προηγηθεί της Βαβυλώνιας εκείνης, αλλά λίγοι άνθρωποι τις θυμούνται αυτές. Φαίνεται ότι η Βαβυλωνιακή αυτοκρατορία (με τον πύργο της Βαβέλ, τα αμύθητα πλούτη και τον έκλυτο βίο) ασκεί ιδιαίτερη γοητεία στην ανθρωπότητα και έχει αποτυπωθεί στη συλλογική μας συνείδηση σαν η κατ ‘εξοχήν «αυτοκρατορία»! Μια «αρχετυπική» αυτοκρατορία που στη συνέχεια κληροδότησε τα βασικά της στοιχεία στη Ρώμη, στις ΗΠΑ κ.λπ. Μιλάμε για στοιχεία όπως η πατριαρχία, οι γραπτοί νόμοι (που δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά επί Χαμουραμπί), η άρχουσα τάξη σαν μια ιδιαίτερη κοινωνική κάστα, η εξελιγμένη κοινωνική δομή με τους πολυσύνθετους οργανισμούς της, αλλά και η «Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας» (κατά Καστοριάδη). Όλα αυτά τα στοιχεία αναπτύχθηκαν ορμητικά στη Βαβυλώνα, περίπου στην εποχή της συγκεκριμένης υπερ-συνόδου στον Αιγόκερο!

(ο χάρτης υπολογίστηκε με το αστρολογικό πρόγραμμα “Solar Fire”)

Ας δούμε πιο λεπτομερειακά το φαινόμενο. Η πρώτη γεωκεντρική σύνοδος του Κρόνου και του Πλούτωνα πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου 1894 π.Χ. στις 28ο 55 ’ Αιγόκερου (με τον Δία να  βρίσκεται αρκετά κοντά, στις 16ο 47’ Αιγόκερου). Στη συνέχεια ο Κρόνος προχώρησε μπροστά, αλλά σε κάποιο σημείο έγινε ανάδρομος και συνάντησε τον Πλούτωνα για δεύτερη φορά στις 23 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, στις 28o 03’ Αιγόκερου (με τον Δία να βρίσκεται αυτή τη φορά στις 15o 05’ Αιγόκερου). Η τρίτη και πιο καθοριστική σύνοδος συνέβη στις 29 Νοεμβρίου της ίδιας πάντα χρονιάς, στις 27o 30′ Αιγόκερου – με τον Δία να βρίσκεται τώρα στις 19o 37′ Αιγόκερου (σε αποδεκτή «ανοχή» για να σχηματίζει πλέον αυτός σύνοδο με το ντουέτο Κρόνου – Πλούτωνα).

Όπως μπορείτε να δείτε, η υπερ-σύνοδος του 1894 π.Χ. περιλάμβανε όλα τα απαραίτητα συστατικά που παράγουν το φαινόμενο της «Αιγοκερίστικης Κορύφωσης» (Δίας, Κρόνος και Πλούτωνας να διέρχονται ταυτόχρονα από το ζώδιο του Αιγόκερου, μία «τριπλή» σύνοδο Κρόνου-Πλούτωνα – με τον Δία να κάνει και αυτός κάποια στιγμή σύνοδο μαζί του). Η συγκεκριμένη ήταν μια τόσο ξεχωριστή υπερ-σύνοδος που της δόθηκε και όνομα: η «Βαβυλωνιακή σύνοδος»!

Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να σας παρουσιάσω πρώτα ένα ασυνήθιστο φαινόμενο που συμβαίνει σε μεγάλες υδάτινες επιφάνειες (ποτάμια, ωκεανούς κλπ.) το «κύμα Σολιτόνιο»! Το «Σολιτόνιο» είναι ένα μοναχικό και στιβαρό κύμα που διαδίδεται σε εκπληκτικά μεγάλες αποστάσεις, φαινομενικά χωρίς να μειώνεται σε ύψος και σε έκταση. Εκτός από τα ποτάμια και τους ωκεανούς, «Σολιτόνιο» παράγονται στην οπτική, στην ατομική φυσική αλλά και στους οργανισμούς μας. Πιστεύω ότι η Βαβυλωνιακή σύνοδος του 1894 π.Χ. «γέννησε» ένα κολοσσιαίο αστρολογικό «Σολιτόνιο», το οποίο διαπερνά έκτοτε όλο το πλάτος της ιστορίας του ανθρώπινου πολιτισμού, ενεργώντας σαν κοσμικός εκπρόσωπος των θεμελιωδών «Αιγοκερίστικων» αρχών και διαδίδοντας μαζικά – κάτω από κατάλληλες συνθήκες – το κρυπτικό του μήνυμα στην ανθρωπότητα.

Κάθε 34 – 35 χρόνια, η σύνοδος Κρόνου – Πλούτωνα επανενεργοποιεί την «αρχετυπική» αυτή Βαβυλωνιακή σύνοδο. Πολύ περισσότερο όταν συμβαίνει στον Αιγόκερο, όπως για παράδειγμα στις 20 Δεκεμβρίου 1284. Είχε λάβει χώρα τότε στις  26ο 21’ του Αιγόκερου, ακριβώς πάνω στη Βαβυλώνια υπερ-σύνοδο! Η Μογγολική κυριαρχία ολόκληρης σχεδόν της Ευρασίας και η μετεωρική άνοδος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας συνέπεσαν με αυτή την εποχή!

Προχωρώντας, η τριπλή σύνοδος Κρόνου-Πλούτωνα της διετίας 1445-46 (χωρίς Δία αυτή τη φορά στο μείγμα) πραγματοποιήθηκε αντίστοιχα στις 28o 02 ‘, 27o 22′ και 26o 29′ μοίρες του Αιγόκερου, σε αντίθεση με τη Βαβυλωνιακή υπερ-σύνοδο. Αυτή η περίοδος σηματοδότησε την αμετάκλητη κατάρρευση της Ανατολικής Ρωμαϊκής / Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, η υπερ-σύνοδος Κρόνου – Πλούτωνα – Ουρανού του 1851-52 (στις τελευταίες μοίρες του Κριού και στις πρώτες του Ταύρου) σχημάτισε ένα τετράγωνο απέναντι στη Βαβυλωνιακή σύνοδο. Αυτή η περίοδος συνέπεσε με την κατάρρευση των αυταρχικών καθεστώτων στην Ευρώπη και με τη γέννηση των λεγόμενων εθνών-κρατών, τα οποία τελικά διαμόρφωσαν το οικείο πρόσωπο της Ευρώπης που γνωρίζουμε σήμερα. Επιπλέον, το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του Μαρξ εκδόθηκε τότε. Η ανθρωπότητα τελικά απέκτησε μια εναλλακτική λύση στον δεσποτισμό που είχε κυριαρχήσει μέχρι τότε,  εκπεμπόμενος από το «Σολιτόνιο» της Βαβυλωνιακής υπερ-συνόδου.

Όπως έχουμε ήδη εξηγήσει, η «Βαβυλωνιακή σύνοδος» είναι η μητέρα όλων των μεγα-συνόδων στον Αιγόκερο. Αλλά πέρα ​​από αυτήν, υπάρχουν και άλλες σημαντικές ιστορικά υπερ-σύνοδοι, όπως η τριπλή σύνοδος Δία-Κρόνου που έλαβε χώρα στους Ιχθείς το 7 π.Χ. Ή η ισχυρότατη σύνοδος Ουρανού – Πλούτωνα το 1965-66 στην Παρθένο, η οποία μας οδήγησε σταδιακά στην ψηφιακή εποχή και στη γέννηση του Διαδικτύου.

Θα ήταν παράλειψη από την πλευρά μου αν τελείωνα αυτό το άρθρο χωρίς να αναφέρω μια άλλη καθοριστική για τον πολιτισμό μας μεγα-σύνοδο. Εκείνη του Ουρανού, Ποσειδώνα και Πλούτωνα που έλαβε χώρα το 578 π.Χ. στον Ταύρο. Και αυτή ήταν μια άνευ προηγουμένου σύνοδος, που αναμφίβολα πυροδότησε έναν καινούργιο κύκλο εξέλιξης για την ανθρωπότητα! Ο φιλόλογος και ο ιστορικός Bruno Snell έγραψε ένα βιβλίο πάνω σε αυτή την εξαιρετικά ανελικτική περίοδο, που το τιτλοφόρησε: “Η ανακάλυψη του Νου!”

Αυτή την άνευ προηγουμένου σύνοδο Ουρανού-Ποσειδώνα-Πλούτωνα προσωπικά την αποκαλώ «Ενιαυτό». Μόλις σχηματίστηκε η συγκεκριμένη σύνοδος, τα ρολόγια του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού άρχισαν να χτυπούν. Είναι πάντως σημαντικό να ξεχωρίζουμε τον «Ενιαυτό» από την «Βαβυλωνιακή σύνοδο». Ο πρώτος αντιπροσωπεύει την απαρχή της πιο πολιτισμένης περιόδου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η τελευταία αντιπροσωπεύει μια κοσμική «ηφαιστειακή έκρηξη» και το συνακόλουθο «Σολιτόνιο κύμα» που δημιουργήθηκε και διαπερνά έκτοτε την ιστορία και το χρόνο! Και καθώς αυτό το «Σολιτόνιο» ιδιοσυντονίστηκε πρόσφατα με την «αιγοκερίστικη» υπερ-σύνοδο του 2020, η συνέργεια των δύο αυτών μεγα-φαινομένων εκτόξευσε την ανθρωπότητα σε μια καινούργια εποχή!

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ (CONSTANTINE STEFANOU ΒΙΟ)

Ο Κωνσταντίνος Στεφάνου είναι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες αστρολόγους (το ευρύ κοινό δεν είχε ευκαιρίες μέχρι τώρα να τον γνωρίσει). Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Νομικά, αλλά η Αστρολογία αποδείχθηκε το πραγματικό του πάθος. Η προσέγγισή του στην Αστρολογία είναι αυθεντική και πρωτοποριακή (όχι τυχαία, ο Ήλιος του βρίσκεται στον Κριό). Έχει δημιουργήσει ένα στιβαρό έργο πάνω στους αστεροειδείς και στις λεγόμενες “αρμονικές”. Διερευνά με τόλμη την «κβαντική» διάσταση της Αστρολογίας, εφαρμόζοντας συχνά εκεί αρχές και γνώσεις που αντλεί από τον εσωτερισμό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *