Του Γιάννη Συμεώνογλου – Εφαρμογη Συστημικης Λογικης Στην Αστρολογια

(Δύο κλασικά προβλήµατα στην ερμηνεία του ωροσκοπίου)

Μια βασική προϋπόθεση για να κάνουμε μια σωστή αστρολογική ερμηνεία είναι να το µην πέφτουμε σε αντιφάσεις και διλήμματα. Για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει να βρούμε μια καινούργια κατά κάποιον τρόπο αστρολογική θεωρία, η οποία να βασίζεται σε φιλοσοφικές αρχές, να είναι πλήρης και να δίνει απαντήσεις στα κλασικά προβλήματα που συναντάμε.

Μία πρώτη σχετική προσπάθεια είχε κάνει ο αστρολόγος και µαθηματικός Καρντάνο (Girolamo Cardano, 1501-1576). Τον αμέσως επόμενο δε αιώνα, ο αστρολόγος, μαθηματικός και φυσικός Μορίν (Jean Baptiste Morin, 1583-1656) έθεσε τη βάση για την λύση αυτών των ζητημάτων (στο έργο του “Astrologia Galica”). Βασικά, υπάρχουν δύο συνήθεις δυσκολίες που δυσχεραίνουν τις αστρολογικές μας ερμηνείες. Οι δυσκολίες αυτές είναι οι εξής:

Α. Ανέκαθεν, οι αστρολόγοι θεωρούν ότι σε κάθε πλανήτη υπάγονται πολλά θέματα, και γνωματεύουν για τα θέματα αυτά σύμφωνα µε την κατάσταση του συγκεκριμένου πλανήτη στον αστρολογικό χάρτη που ερμηνεύουν. Αλλά, ενώ µε αυτά τα κριτήρια η ποιότητα της λειτουργίας ενός πλανήτη είναι µία, οι “εκδηλώσεις” του πλανήτη είναι πολλές και διαφορετικές, ανάλογα με την περίπτωση του ανθρώπου που εξετάζουμε.

Βεβαίως, η ποιότητα µε την οποία ένας άνθρωπος ανταποκρίνεται σε μια επιρροή εξαρτάται κυρίως από το επίπεδο της Συνειδητότητας του. Ωστόσο, το επίπεδο της συνειδητότητας ενός ανθρώπου δεν μεταβάλλεται τόσο συχνά και τόσο πολύ ώστε σε δύο διαφορετικά θέματα που υπάγονται στον ίδιο πλανήτη να διαπιστώνουμε ότι στο μεν ένα θέμα η κατάσταση είναι καλή και στο άλλο χάλια. Δημιουργείται μια αντίφαση εδώ και απαιτείται μια λογική λύση, έτσι ώστε να υπερκεράσουμε το συγκεκριμένο πρόβλημα και να καταφέρουμε να κάνουμε τελικά μια σωστή αστρολογική ερμηνεία.

Σας δίνω ένα παράδειγμα, όπου εμπλέκονται ζητήματα που υπάγονται παραδοσιακά στη Σελήνη: κάθε γυναίκα η οποία έχει κακή σχέση µε τη μητέρα της δεν προσβάλλεται από βαριά πάθηση στους µαστούς της ή στη μήτρα της, ούτε δυσκολεύεται µε όλες τις γυναίκες. Ούτε είναι απαραίτητο φυσικά να μη συμπαθεί το νερό και να αντιμετωπίζει προβλήματα στις οικιακές της ασχολίες.

Β. Κατά κανόνα, οι αστρολόγοι θεωρούν ότι ένα θέμα εξαρτάται από δύο τουλάχιστον αστρολογικούς παράγοντες. Αλλά οι δύο αυτοί παράγοντες σπανίως βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση στον αστρολογικό χάρτη. Για παράδειγμα, στον γενέθλιο αστρολογικό χάρτη ενός ατόμου ο Ήλιος (ο οποίος παραδοσιακά αφορά τον πατέρα) μπορεί να βρίσκεται (αστρολογικά) σε άριστη κατάσταση, ενώ ο Κρόνος (ο οποίος και αυτός θεωρείται ενδεικτικός του πατέρα) να βρίσκεται σε δύσκολη θέση για την λειτουργία του. Έτσι, βγαίνουν δύο απολύτως διαφορετικά συμπεράσματα για τον πατέρα του συγκεκριμένου προσώπου. Αυτό είναι ένα από τα προβλήματα που κάνουν την αστρολογική ερμηνεία να φαντάζει ανέφικτη λογικά.

Όπως θα δούμε στη συνέχεια όμως, για κάθε θέμα είναι δυνατόν να έχουμε µία αστρολογική ανάγνωση που θα στηρίζεται σε ακλόνητα θεωρητικά θεμέλια. Από το 1992 επινόησα και ανέπτυξα τις λεγόμενες “κλίμακες”, οι οποίες μας παρέχουν δυνατότητες ανταπόκρισης σε κάθε συνδυασμό αστρολογικών παραγόντων. Λύνοντας πλήρως τα προαναφερθέντα δύο προβλήματα της Αστρολογίας μπορούμε να έχουμε όχι µόνο πεδία πιθανοτήτων αλλά και κάποιες ακλόνητες πλέον βεβαιότητες! Έτσι, η Αστρολογία αποκτά επιτέλους µία στερεή βάση και όση λογικότητα της αναλογεί – σύμφωνα µε τους νόμους του σύμπαντος. Η Αστρολογία δεν μπορεί να είναι σκέτη λογική, αν τη θέλουμε να λειτουργεί σαν ο συνοδός μας προς την πολυεπίπεδη αλήθεια. Βλέπετε, οι Κοσμικοί Νόμοι δεν επιτρέπουν την πλήρη επικράτηση της λογικής, την πλήρη οργάνωση και τάξη των εκδηλωμένων πραγμάτων. Από την άλλη βέβαια ούτε και το χάος επικρατεί πλήρως και μόνιμα στο σύμπαν.

Το πρώτο βήμα για µία θεωρία της Αστρολογίας µε την οποία να ερμηνεύουμε τον αστρολογικό χάρτη χωρίς να πέφτουμε σε αντιφάσεις το έκανε ο Μορίν. Σχετικά πρόσφατα (Ιούνιος 2007) έφτασα στην ολοκλήρωση μιας τέτοιας θεωρίας, µε βάση τρεις γενικούς νόμους, από τους οποίους οι δύο πρώτοι είναι αποδεκτοί από τους επιστήμονες. Οι βασικές αρχές οι οποίες μας οδηγούν στην επίλυση των κλασικών προβλημάτων ερμηνείας είναι οι εξής:

  1. Ο νόμος των σειρών: Σε κάθε ακολουθία παραγόντων, η σειρά τους στον χωροχρόνο έχει ουσιαστική σημασία. Για παράδειγμα, στις “αλυσίδες” (ή “ακολουθίες”) των χημικών ενώσεων που καθορίζουν την κληρονομικότητα των πλασμάτων, η τάση για την εκδήλωση μιας χρόνιας πάθησης εξαρτάται από το ποια θέση κατέχει κάθε µία από αυτές τις χημικές ενώσεις στην ευρύτερη “μοριοβιολογική ακολουθία”. Επιπλέον, στις δουλειές εκείνες στις οποίες χρειαζόμαστε δύο ή περισσότερα εργαλεία, το αποτέλεσμα εξαρτάται από τη σειρά µε την οποία τα χρησιμοποιούμε αυτά. Φανταστείτε να προσπαθούμε να φτυαρίσουμε σε σκληρό έδαφος χωρίς να επιχειρήσουμε πριν να σκάψουμε εκεί.
  2. Ο νόμος της διαβάθμισης των πληροφοριών: Για να είναι χρήσιμο ένα σύνολο από πληροφορίες (σε σχέση µε ένα συγκεκριμένο ζήτημα) χρειάζεται να είναι “διαβαθμισμένο”. Να μη θεωρούνται δηλαδή όλες οι σχετικές πληροφορίες ίσης ισχύος (αξίας) σε σχέση µε το ζήτημα που µας απασχολεί. Επίσης, χρειάζεται να γνωρίζουμε το αν πολλές πληροφορίες ανάγονται τελικά σε µία συγκεκριμένη βασική πληροφορία. Η ατέρμονη συλλογή και συσσώρευση πληροφοριών που δεν “διαβαθμίζονται” οδηγεί μαθηματικά σε σύγχυση και σε αδυναμία να κάνουμε μια ουσιαστική ερμηνεία του ωροσκοπίου
  3. Ο νόμος του τρίτου παράγοντα στη λειτουργία κάθε ολότητας. Ανάμεσα στο κέντρο μιας ολότητας και στα περιφερειακά της μέρη μεσολαβεί πάντα ένας τρίτος παράγοντας. Στην Αστρολογία, οι πλανήτες αντιπροσωπεύουν τις κύριες Κοσμικές Δυνάμεις µε τις οποίες εκδηλώθηκε και λειτουργεί το σύμπαν. Αυτές οι Κοσμικές Δυνάμεις εξακολουθούν να δεσπόζουν στη λειτουργία του σύμπαντος σε όλα τα επίπεδα. Ωστόσο, σε ένα πεδίο ζωής όπως είναι η Γη (που όμως γνωρίζουμε εμφανίστηκε πολύ μετά τη “μεγάλη έκρηξη”) οι Κοσμικές Δυνάμεις δεν λειτουργούν απευθείας αλλά µε τη μεσολάβηση ενός συγκεκριμένου “παράγοντα”, που ισχύει ειδικά στο “πυκνό” πεδίο της Γης!

Με τους τρεις αυτούς βασικούς νόμους οδηγήθηκα στην επίλυση των προαναφερθέντων προβλημάτων! Με βάση δε αυτή την επίλυση, διατυπώνω στη συνέχεια την πλήρη μέθοδο για μια ουσιαστική αστρολογική ερμηνεία. ∆εν καταργώ όλες τις υπάρχουσες τεχνικές – απλά βάζω τα απαραίτητα αστρολογικά εργαλεία στην ιδανική σειρά (διαδοχή). Ποιος είναι λοιπόν ο κατάλληλος μεσάζοντας ώστε οι Κοσμικές Δυνάμεις (και οι Φάσεις Ζωής που τις αντιπροσωπεύουν, τα Ζώδια) να εξατομικεύονται “κατεβαίνοντας” εδώ, στο πεδίο ζωής της Γης;

Από τους αστρολογικούς παράγοντες, αποκλείεται να είναι οι πλανήτες, διότι αυτοί αντιπροσωπεύουν τις βασικές Δυνάμεις του σύμπαντος. Μήπως είναι τα ζώδια ο μεσάζοντας αυτός; Τα 12 ζώδια αντιπροσωπεύουν τις 12 Ακτίνες της Δημιουργίας, και στο πεδίο των γήινων διαστάσεων μας  αποτελούν τις φάσεις της ετήσιας σχέσης της Γης µε τον Ήλιο. Γι’ αυτό, τα ζώδια εστιάζουν και εξειδικεύουν τις Κοσμικές Δυνάμεις πάνω σε ολόκληρη τη Γη – και όχι ειδικά στην τοποθεσία για την οποία υπολογίζεται ο αστρολογικός χάρτης.

Και οι όψεις όμως ανάμεσα στους πλανήτες (στον αστρολογικό χάρτη) αφορούν τελικά τη σχέση τους µε ολόκληρη τη Γη – και όχι µε µία συγκεκριμένη τοποθεσία στην επιφάνεια της Γης.  Οι αστρολογικές όψεις υπολογίζονται από το κέντρο της Γης σε σχέση µε τις “προβολές” των πλανητών πάνω στο επίπεδο του Ζωδιακού Κύκλου. Στην πραγματικότητα δηλαδή, οι αστρολογικές όψεις δεν είναι οι αυθεντικές γωνιακές αποστάσεις μεταξύ των κέντρων των πλανητών, όπως αυτές φαίνονται από τον “τόπο” υπολογισμού του ωροσκοπίου (αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζουν πολλοί επαγγελματίες αστρολόγοι!) Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι ούτε οι όψεις είναι ο ζητούμενος μεσάζοντας. Βλέπουμε δε ότι επιβεβαιώνεται το εξής:

Οι αστρολογικοί πλανήτες δεν επηρεάζουν απευθείας έναν τόπο επάνω στη Γη, ούτε άμεσα ολόκληρη τη Γη. Οι πλανήτες επηρεάζουν έμμεσα τη Γη, συμμετέχοντας στη διαμόρφωση του πεδίου του Ηλιακού Συστήματος μέσα στο οποίο “πλέει” η Γη μας – πεδίο που μας είναι γνωστό και σαν “Ζωδιακός Κύκλος”.

Ποιος είναι λοιπόν ο αστρολογικός εκείνος παράγοντας που έχει καθαρά τοπικό χαρακτήρα; Μα φυσικά οι αστρολογικοί οίκοι! Ουσιαστικά, οι οίκοι προσδιορίζουν τη σχέση της κάθε επίγειας τοποθεσίας με την ουράνια σφαίρα – δηλαδή µε τον “συμπαντικό χώρο” (ο Μορίν διακήρυξε πρώτος τούτη την αλήθεια).

Οι αστρολογικοί οίκοι είναι εκείνοι που εστιάζουν και εξειδικεύουν τις συμπαντικές “Δυνάμεις” στην τοποθεσία για την οποία καταστρώνεται ο αστρολογικός χάρτης! Οι “Δυνάμεις” αυτές αντιπροσωπεύονται στο Ηλιακό Σύστημα αφενός μεν από τον Ήλιο και από τους πλανήτες και αφετέρου από το υποσύστημα Σελήνης – Γης. Για μια δεδομένη τοποθεσία πάνω στη Γη, η ουράνια σφαίρα αναπτύσσει μια μοναδική σχέση µε τον ορίζοντα της τοποθεσίας αυτής, σε κάθε διαφορετική χρονική στιγμή. Και φυσικά η σχέση αυτή διαφέρει σημαντικά, ανάλογα με το που ακριβώς πάνω στη Γη βρίσκεται ο τόπος που εξετάζουμε.

Οι αστρολογικοί οίκοι λοιπόν προηγούνται ιεραρχικά στην αστρολογική ερμηνεία. Επομένως, είναι κρίσιμή η επιλογή του συστήματος αστρολογικών οίκων. Το σύστημα αυτό θα πρέπει να είναι κατάλληλο για το είδος του  θέματος που εξετάζουμε – ενώ και εμείς θα πρέπει να έχουμε σαφή εικόνα των λόγων για τους οποίους επιλέξαμε το συγκεκριμένο σύστημα οίκων. Γενικά, οι τεχνικές οι οποίες δεν έχουν μια στερεή θεωρητική βάση δεν είναι σωστό να χρησιμοποιούνται. Η συστημική λογική προσδίδει διαύγεια και τάξη στην Αστρολογία, διαχωρίζοντας τις βεβαιότητες από τις πιθανότητες.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΑΝΝΗ ΣΥΜΕΩΝΟΓΛΟΥ (JOHN SYMEONOGLOY BIO)

Ο Γιάννης Συμεώνογλου (Αστρογιάνης) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αστρολόγους. Σπούδασε φυσικομαθηματικός ενώ ασχολούταν και με τη μουσική. Εισήγαγε στην Ελλάδα και ανέπτυξε τη λεγόμενη “Συστημική Αστρολογία”! Έγραψε δύο διορατικά βιβλία (“Οι χρόνοι και οι εποχές του αόρατου – αστρολογία” και “Πέρα από την αστρολογία που γνωρίζετε”). Ήταν έτοιμος να δημοσιεύσει ένα τρίτο, μνημειώδες βιβλίο, αλλά απεβίωσε ξαφνικά το 2019. Παρόλο που ο Συμεωνόγλου υποστήριζε την «επιστημονική» αστρολογία, δεν δίσταζε να αντλήσει υλικό και εμπνεύσεις από τους χώρους της μεταφυσικής και της εσωτερικής γνώσης – ειδικά από τα Ορφικά και τις Πυθαγόρειες διδασκαλίες. Προσέγγισε με έναν πρωτοποριακό τρόπο τους Σεληνιακούς Δεσμούς, στους οποίους έδωσε εμπνευσμένες ερμηνείες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *